Al bij binnenkomst is duidelijk dat het vanavond feest is bij de Bosniërs. Een opgewekt gezelschap van zo’n mens of vijftien aan twee tafels met overvloedige drank en hapjes. Gepraat en gelach en af en toe wordt een weemoedig, maar al snel weer in eten en drank gesmoord, slavisch gezang aangeheven. Een verjaardagsfeestje van één van de dames, zo blijkt. Diagonaal aan de andere kant zijn onze tegenstanders die wat bedremmeld geen deel blijken het hebben aan de feestelijkheden. Al spoedig blijkt dat er bij de organisatie van feest en schaak iets is misgegaan. De schakers waren niet op de hoogte van het geplande verjaarspartijtje en de jarige wist wel dat er geschaakt zou worden, maar had niet begrepen dat daarbij eerbiedige stilte in acht zou moeten worden genomen. “Er hangt toch een briefje dat er vanavond competieschaak is”, zo luidde het vergeefse verweer van de heer Becic (invaller Wilfried Oranje kon voor ons de Servo-Kroatische teksten vertalen).
Al spoedig bleken de gastheren veel meer te worden gehinderd door de ongebruikelijke ambiance dan het team van C6 dat zich opmaakte voor een genoeglijk avondje caféschaak. Ik mocht zelf als eerste profiteren toen mijn tegenstander, vlak nadat er ruzie was uitgebroken over het al of niet aanzetten van feestmuziek, de niet bedoelde loper vastpakte en die noodgedwongen op een ongelukkig veld moest neerzetten. Enkele zetten later won ik een toren en hield de heer Tomanic het voor gezien. Naast mij aan bord drie had Nils de Rijk al in de opening een kwaliteit gewonnen. Het duurde nog lang, maar uiteindelijk won hij onbedreigd. Bij Pim Zonjee en Wilfried ging het al net zo voorspoedig, overwinningen ruim voor de 40ste zet. De beste prestaties werden echter aan onze twee topborden geleverd. Hans Uiterwijk speelde een onberispelijke positionele partij tegen Becic die werd beslist door een niet tegen te houden vrijpion. Gert van ’t Hof won aan het eerste bord , accuraat en gepointeerd aanvallend, de mooiste partij van de avond tegen een sterke tegenstander.
